Między samcami żółwi olbrzymich dochodzi czasem do walk. Dzieje się tak w okresie godów, gdy dwa z nich spotykają się, czy to przypadkiem, czy to w pobliżu jakiejś samicy. Wymachują wówczas długo głowami, a jeżeli nie odstraszy to żadnego z nich, dochodzi do regularnej walki. Żółwie starają ugryźć oponenta w szyję, głowę lub w tylne kończyny. Walka najczęściej nie ma krwawego przebiegu. Bywa jednak tak, że jeden z żółwi zostanie przewrócony na grzbiet - jest to dla niego sytuacja wysoce niebezpieczna, bo wówczas nie funkcjonuje prawidłowo krążenie w jego ciele i część narządów może nie otrzymać wystarczającej do działania porcji tlenu. Dlatego żółw przewrócony na plecy kołysze się z boku na bok tak długo, aż stanie z powrotem na swych kończynach. Gdy tylko to się udaje, co zdarza się prawie zawsze, żółw odbiega czym prędzej od swego rywala, pozostawiając mu zwycięstwo i samicę na tym obszarze. Przed kopulacją samica zachowuje się tak, jakby nie chciała wcale doprowadzić do tego aktu. Ucieka z drogi samcowi, stara się spod niego wysunąć. Gdy jednak samiec już na nią wejdzie, przygniata ją, jest bowiem od niej większy i cięższy. Kopulacja trwa kilka minut, a po jej zakończeniu partnerzy rozchodzą się.